Ne uğruna?
Sevgili okurlarım gerek uzun süredir yaşadığım Değirmendere’de ve bağlı olduğumuz ilçe Gölcük’te, gerekse İzmit’te dolaşırken çok sayıda tanıdıkla karşılaşıyorum.
Kimileri ile selamlaşıyorum, kimileri ile tokalaşıyorum, kimileri ile sarılıp ayak üstü hal hatır soruyorum.
Hiç kimse ile sorunum yok.
Kimsenin aleyhine konuşmam.
Kimsenin arkasından konuşmam, yüzüne söyleyemeyeceğimi arkasından söylemem.
En fazla burada, gazetedeki köşeme yazarım eleştireceğim bir konu varsa.
Başımı sokacağım bir evim, aç kalmayacak kadar da aylık gelirim var.
Kimseye minnet borcum yok.
İki evladımı yetiştirdim, iş güç sahibi oldular, kimseye muhtaç değiller.
Evlatlarıma bırakacağım en büyük mirasım da yarın bu dünyadan göçtüğüm zaman arkamdan benim hakkımda kötü konuşacak kimsenin olmaması diye düşünüyorum.
Yaşım ülkenin ortalama ömrünü geçti.
Bu yaştan sonra milyonlarım, milyarlarım, trilyonlarım olsa, onları harcayacak mecalim de yok, dünyayı gezip eğlenmeye sağlığım da yeterli olmaz.
Bu nedenle benim aklım almıyor.
Yaşı benden de fazla olan seksen yaşına dayanmış birisi “Ne uğruna?” kendisine yüz binlerce kişinin “Haiiiiiiinnn” diye bağırmasına neden olur bir türlü aklım almıyor.
“Bir menfaat karşılığı mı bu işe girişti?” desem…
Hangi servet binlerce kişi tarafından hain suçlamasına maruz kalmanı karşılar?
Yaptığın hareket sonunda sana “Hain” diye bağırılmasını haydi diyelim kulakların duymuyor.
Hiç evlatlarını da mı düşünmüyorsun?
Hiç torunlarını da mı düşünmüyorsun?
Onlara ilerde “Hainin evladı” ya da “Hainin torunu” denilmesine nasıl göz yumuyorsun?
Bu koltuk hırsı nasıl bir duygudur?
Senelerce oturdun ne oldu da birkaç ay daha otursan ne olacak?
Etrafındaki birkaç menfaat düşkünü toplanmış senden nemalanmaya çalışıyorlar fark etmiyor musun?
Ama hiç mantıklı düşünen dostun da yokmuş ki sana “Yapma, bu yaptığın doğru değil, değmez bu yaştan sonra” dememiş hiç kimse.
İnsanın hırsı aklının önüne geçince neler yapabileceğinin sınırı yok demek ki.
Bilemem belki de bu bir hırs falan değil, yaşına bağlı bir rahatsızlık da olabilir, uzmanlar karar versin.
Çıkıp on dakika konuşmayı beceremediğin, hatta eline kimin yazdığını bilmediğimiz bir kağıdı bile okumakta zorlandığın için yazıyorum bunları.
Ne diyeyim, Allah herkese akıl, fikir versin…
