DAMYO 136. yaşını kutladı
DAMYO 136. yaşını kutladı
Deniz Astsubay Meslek Yüksek Okulu (DAMYO) 136. yaşını kutladı.
Ben de mezunu olduğum DAMYO’nun 136. yaşını kutlama etkinliklerine katıldım.
Yıllardan beri Kasım ayının 17. günü geldiğinde eğer hasta değilsek, çok önemli ailevi bir işimiz yoksa mutlaka eskiden Kocaeli’nin Karamürsel ilçesi sınırları içindeyken şu anda Yalova Altınova ilçesine dahil edilen Deniz Astsubay Meslek Yüksek Okulunda bir araya geliriz.
Bizler, yani eski mezunlar, çeşitli birliklerdeki görevli astsubaylar ve okulda eğitim gören geleceğin astsubayları bir araya geliriz senede bir gün.
Önce konferans salonunda okulun tarihçesi ve yapılan eğitimler hakkında bilgiler verilen bir sunum yapılır.
Daha sonra okulun yaşayan en eski 3 mezununa ödüller, şiltler ve anı objeleri verilir.
Öğrencilerin tören yürüyüşü ve çeşitli gösterileri yapıldıktan sonra öğlen yemeğine geçilir.
Emekliler, görevdekiler ve öğrenciler olarak üç kuşak bir arada yemekhaneye girip yemekler yenir.
Okulun geleneksel yemekleri olan dalyan köfte, iç pilav ve tatlıdan oluşan menü hep birlikte yenilip demli çaylar eşliğinde bir süre sohbet ettikten sonra Gölcük’ten bu gün için okulun önüne getirilen gemileri arzu edenler tarafından gezildikten sonra bir dahaki sene tekrar buluşmak üzere vedalaşılır.
Bu sene de her yıl olduğu gibi okulumuza gittik.
Orada yemeğe girilirken ve yemekten sonraki çay sohbetinde çeşitli yıllardaki mezunlar kendi aralarında gruplar oluşturarak sohbete koyulur.
Çoğunluğu Gölcük’ten olmak üzere Yalova’dan, İstanbul’dan ve İzmir’den gelen sınıf arkadaşlarımızla bir araya geldik.
Diğer okullardaki arkadaşlıklara benzemez bizim arkadaşlığımız.
Diğer okullardaki arkadaşlar okulların teneffüsünde on dakika görüşebilir ancak.
Biz ise 3 yıl boyunca, hani 7/24 deniyor ya, aynen öyle haftanın 7 gününün 24 saatinde hep birlikteydik.
Diğer okullardan mezun olanlar aradan zaman geçtikten sonra belki birkaç arkadaşını hatırlayıp bir araya gelebiliyor ancak, ama bizim aradan yarım asır da geçse birbirimizi unutmamız mümkün değil.
Bu yıl bizim mezuniyetimizin 55. yılıydı.
Hepimiz bir iki yaş eksik veya fazla 75 yaş civarındaydık.
Okuldaki lakaplarımızdan tutun da, hocalarımıza kadar eski hatıraları anarak muhabbete daldığımızda zaman ne çabuk geçtiğini anlayamadık, servislerin kalkış zamanı gelmiş.
Hatıra fotoğrafları çekildikten sonra birbirimize sıkı sıkı sarılarak bir dahaki sene buluşmak üzere vedalaştık.
Eve geldikten sonra bu yazıyı yazmadan önce arşiv fotoğraflarını gözden geçirdim.
On sene önce, 2016 yılı buluşmamızda bizim sınıf olan 1971 mezunlarından 35 kişi katılmışız kuruluş yıldönümümüze.
O fotoğrafı görünce içime bir hüzün kapladı.
Bu yıl ancak 14 kişi buluşabilmişiz.
Geçen on yıl içinde aramızdan ayrılanlar olduğu gibi çeşitli hastalıklarla mücadele eden arkadaşlarımız da vardı tabii.
Bakalım gelecek yıl kaç kişi bir araya gelebileceğiz.
Bir okul buluşmamız da bu şekilde sona erdi.
Bütün arkadaşlarımıza sağlıklar ve esenlikler diliyorum.




